Z wielką radością informujemy, że Aneta Adamska Szukała została jedną z laureatek 32. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Podczas finału Konkursu została wyróżniona przez Komisje Artystyczną OKnWPSW za najlepszą adaptację tekstu powieści „Ucho igielne” Wiesława Myśliwskiego.

Program

24 LIPCA

18.00 – Teatr Terminus A Quo „Eskurial”

20.00 – Teatr  Fieter „Camus She, Bye”

25 LIPCA

18.00 –  Teatr Przedmieście „Obietnica”

20.00 – Teatr Terminus A Quo „GO!”/ plener

26 LIPCA

18.00 –  Aktorzy Teatru Witkacego „Międzyczas”

20.00 –  Teatr Przedmieście „Tango de amor” /koncert
—–

Obowiązkowa rezerwacja: tel. 667 714 730

Wstęp wolny

> Dofinansowano z budżetu Gminy Miasto Rzeszów w ramach zadania „Działalność artystyczna Teatru Przedmieście w latach 2026-2027”

autor plakatu: Maciej Śliwiak

24 lipca

Teatr Terminus A Quo
ESKURIAL

„Eskurial” to sztuka zgłębiająca archetypy władzy i uległości oraz ich nierozerwalną więź. Ukazuje ona wycinek świata, który nie jest przyjemny dla oka – świata trawionego przez fatum, perwersję, pogardę i szaleńczy śmiech. W tym wycinku rzeczywistości widzowie stają się świadkami wydarzeń wymykających się zrozumieniu i zdrowemu rozsądkowi. Światła gasną i zaczyna się farsa…

Spektakl Szymona Patrzykąta na podstawie dramatu Michela de Ghelderoda „Eskurial” oraz wierszy Octavio Paza ”Dolina meksykańska”, „Wdech”, „Wydech”, „Młodość” i Paula Celana „Wieczór słów”, „To już nie jest”, „Bieguny”, „Kiedyś”, „Jestem”.

scenariusz i reżyseria: Szymon Patrzykąt
inscenizacja, wykonanie: Szymon Patrzykąt, Natanael Gramont, Michał Wiśniewski

Robert Konowalik /Teatr Fieter/
CAMUS „SHE, BYE”

Spektakl powstał jako teatralna zabawa konwencją teatru kamishibai, wspomaganą lalka teatralną. Fabularnie składa się z dwóch równoległych opowieści, zakotwiczonych w trzech literackich mitach: dramatach szekspirowskich (Hamlet), powieściach Kafki (Proces, Wyrok) oraz czarnym kryminale Chandlera.

Camus „She,Bye” jest zabawą już na etapie tytułu, rozwija ją w miarę postępu akcji. Dostarcza dodatkowych wrażeń i atrakcji widzowi zaznajomionemu z literackim rodowodem,  ale jest czytelny i przyswajalny przez każdego odbiorcę,  co zostało sprawdzone.
To autorski spektakl Roberta Konowalika, reprezentującego ozimski Teatr Fieter, obchodzący w tym roku 35. rocznicę powstania.

Scenariusz, reżyseria, scenografia, wykonanie: Robert Konowalik

25 lipca

Teatr Przedmieście
OBIETNICA

Są historie w naszym życiu, które wymykają się wszelkim definicjom. Są wydarzenia przełomowe, które z biegiem lat urastają do momentów symbolicznych i najważniejszych. Są opowieści, które opowiada się całe życie, nie po to aby zrozumieć, ale po to żeby w tej opowieści ożyć od nowa…
Aneta Adamska-Szukała, autorka i reżyserka sztuki mówi: „Moja matka opowiada historię poczęcia i narodzenia, a potem chwilowej śmierci swojego dziecka przynajmniej raz w roku. Od ponad czterdziestu lat zanurza mnie w mitycznej krainie swoich przeżyć i drżącego głosu, odsłaniając za każdym razem kolejną zasłonę tajemnicy, która się kiedyś wydarzyła. Moja matka płacze, za każdym razem, kiedy wyruszamy w opowieść o oczekiwaniu, walce, chorobie, aniołach i przeznaczeniu. Wydarzenia sprzed  lat nabierają ponownego sensu. Oddając się we władanie tej opowieści odzyskałam spokój i pewność, że wszystko było tak, jak miało być…”

„Obietnica” to najdłużej grany spektakl Teatru Przedmieście (od 15 lat) i najczęściej nagradzany na ogólnopolskich festiwalach. Spektakl był prezentowany w Niemczach, Bułgarii i na Słowacji.

scenariusz i reżyseria: Aneta Adamska-Szukała
muzyka: Jakub Adamski
występują: Aneta Adamska-Szukała, Iwona Błądzińska, Jakub Adamski, Krzysztof Adamski, Maciej Szukała

Teatr Terminus A Quo
GO!

Spektakl „GO!” powstał jako wypowiedź artystyczna grupy, wobec zjawiska powszechnej komercjalizacji życia artystycznego w ogóle. „GO!” jest kontrpropozycją wobec spektakli innych teatrów ulicznych zbudowanych na bazie wielkich scenografii oraz efektów cyrkowo-pirotechnicznych. „TERMINUS A QUO” zawarł w tym spektaklu przesłanie „teatru ubogiego” jakiemu jest wierny od początku swej działalności – składając tym samym hołd nieodżałowanemu mistrzowi i twórcy teorii – Jerzemu Grotowskiemu.

W „GO!” ważna jest zarówno treść jak i forma. Dla „TERMINUSA” bowiem ważne jest w równej mierze przesłanie intelektualne jak i uroda plastyczna spektaklu – to presja, którą wywiera Edward Gramont na swoich aktorach i odbiorcach.

„GO!” pomimo ubogiej formy jest spektaklem intelektualnym, gdyż wymaga od widza postawy twórczej – stawia widzowi własny sposób interpretacji – tego, czego akurat jest świadkiem. „GO!” wymaga od widza percepcji i nie jest to przypadek skrajny lecz faktycznie norma. Na spektaklach „TERMINUSA” widz nie może być obojętny, musi myśleć. Niemy obraz w postaci komiksu nie wystarcza bowiem by osiągnąć pełnię, potrzebna jest wyobraźnia.

Spektakl plenerowy

26 lipca

Aktorzy Teatru Witkacego
MIĘDZYCZAS

„Międzyczas” to spektakl kabaretowo – muzyczny w wykonaniu aktorów Teatru Witkacego z Zakopanego: Agnieszki Michalik, Kamila Jońskiego i Piotra Łakomika. To połączenie poezji śpiewanej i tekstów satyrycznych Jonasza Kofty, jednego z najbardziej cenionych twórców polskiego kabaretu lat 70. i 80. (współzałożyciel Kabaretu pod Egidą). W spektaklu usłyszymy dziesięć wierszy Kofty w muzycznej interpretacji („Volo”, „Mona Lisa”, „Staczać się trzeba powoli”, „Świnia”, „Dobry sen”, „Naszą miłość zabiła wielka płyta”, „Niepotrzebny nam ten smutek”, „Ostatni koncert Paganiniego”, „Wino samotnych”, „Milczenie”) oraz skecze z „Fachowców”. To spektakl, w którym razem z bohaterami możemy oddać się rozważaniom egzystencjalnym, zastanowić się nad sensem życia, poszukać odpowiedzi na najbardziej fundamentalne pytania ludzkości, wspólnie pośmiać się i popłakać, a wszystko to w żartobliwej formie przy akompaniamencie pięknej muzyki.

Występują: Agnieszka Michalik, Kamil Joński, Piotr Łakomik
Muzyka: Jerzy Chruściński

Teatr Przedmieście
TANGO DE AMOR – koncert

Serdeczne zapraszamy na koncert „Tango de amor”, czyli nowe, autorskie kompozycje o miłości i namiętności, które będą wykonywane przez aktorów Teatru Przedmieście. W programie  znalazły się liryczne, ale też osobiste teksty Anety Adamskiej – Szukały oraz wiersze Haliny Poświatowskiej i Krystyny Lenkowskiej.

Teksty, kompozycje: Aneta Adamska-Szukała

Aranżacje i kompozycje: Jakub Adamski

Zespół w składzie:

Aneta Adamska-Szukała, Iwona Błądzińska, Kinga Szuberla – vocals

Jakub Adamski – akordeon, piano, vocal

Tomasz Pyzik – skrzypce, piano

Maciej Szukała – gitara

Jakub Kozłowski – kontrabas

Festiwal teatralny „Buda Jarmarczna” nawiązuje do idei sztuki Tadeusza Kantora, jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku, reżysera, twórcy happeningów, malarza i scenografa. Twórczość Kantora cały czas jest elementem wiążącym nasz festiwal. Stanowi inspirację i motywację do poszukiwań teatralno-plastycznych dla kolejnych pokoleń artystów. Nie koncentrujemy się jednak na samej sztuce mistrza, raczej proponujemy spektakle w duchu występów wędrownych trup teatralnych, inspirowanych ludowością i sztuką jarmarczną, bliską Kantorowi. Co roku zapraszamy do udziału w tym przedsięwzięciu znakomitych twórców polskiej sceny niezależnej. Gościliśmy  już m. in.: Teatr Witkacego z Zakopanego, Teatr Cinema, Teatr Nikoli,  Teatr A3, Teatr Brama, Teatr Pantomimy MIMO, Carlo Roselliego (Włochy), Ziutę Zającównę, Artiego Grabowskiego i wielu innych

Program

Program

24 LIPCA

18.00 – Teatr Terminus A Quo „ESKURIAL”

20.00 – Teatr  Fieter „CAMUS SHE, BYE”

25 LIPCA

18.00 –  Teatr Przedmieście „OBIETNICA”

20.00 – Teatr Terminus A Quo „GO!”/ plener

26 LIPCA

18.00 –  Aktorzy Teatru Witkacego „MIĘDZYCZAS”

20.00 –  Teatr Przedmieście „TANGO DE AMOR” /koncert
—–

Obowiązkowa rezerwacja miejsc: tel. 667 714 730

Dofinansowano z budżetu Gminy Miasto Rzeszów w ramach zadania „Działalność artystyczna Teatru Przedmieście w latach 2026-2027″

*****

autor plakatu: Maciej Śliwiak

*****

Poprzednie edycje:

Mateusz Nowak „Od przodu i od tyłu”

Najmniejsza Scena Świata „Ty masz dla mnie coś” /koncert/

Teatr Sakowicz/ Cempura „Sensus”

Teatr Brama „Zabawa”

Małe Przyjemności „Ciało”

Arti Grabowski „Raport panika”

Teatr A3 „Heart Break Hotel”

Ziuta Zającówna „Manifest”

„Luftmaszyna” to słynna rzeszowska kamienica, znajdująca się na rogu ulic Juliusza Słowackiego (dawniej Różana) i Tadeusza Kościuszki, naprzeciw ratusza i rzeszowskiego rynku. Została wzniesiona w I. poł. XIX wieku, jako hotel. Znajdowała się w nim również obszerna sala balowa, w której organizowano przedstawienia teatralne i uroczyste bale. W tym miejscu splatały się ludzkie losy, miały miejsce ważne wydarzenia historyczne, gościli wybitne postacie nauki i sztuki (m. in.: Ignacy Łukasiewicz, Helena Modrzejewska, Edward Webersfeld).

Najważniejszym celem mojego projektu „Luftmaszyna. Okruchy pamięci” jest przypomnienie historii jednego z najważniejszych zabytków miasta, przywołanie poszczególnych osób i zdarzeń. Na przykładzie opisu dziejów budynku i losów ludzi, którzy w nim mieszkali chciałabym pokazać  historię zmieniającego się na przestrzeni wieków miasta.  Do stworzenia teatralnej formy zainspirowały mnie opowieści jednej z mieszkanek kamienicy, która dzieciństwo i młodość spędziła w Luftmaszynie. Historie opowiadane przez Stanisławę stanowią swoisty zapis kroniki miasta tętniącego życiem przed i po II wojnie światowej. Kamienica stała się w czasie okupacji symbolicznym domem, dramatycznie podzielonym pomiędzy część aryjską a ludność żydowską.

Ważnym uzupełnieniem projektu „Luftmaszyna” będzie sfera wizualna i muzyka wykonywana na żywo przez doświadczonych instrumentalistów, którzy na podstawie archiwalnych utworów i zapisów nutowych odtworzą klimat starej muzyki klezmerskiej z terenów Podkarpacia i dawnych Kresów Wschodnich, ale też stworzą nowe oryginalne kompozycje. /Aneta Adamska-Szukała/

Zrealizowano w ramach Stypendium Twórczego Miasta Rzeszowa

muzyka: Jakub Adamski, Tomasz Pyzik
scenografia, multimedia: Maciej Szukała
występują: Aneta Adamska-Szukała, Iwona Błądzińska, Grażyna Bochenek, Barbara Pawlikowska, Izabela Ptak, Jakub Adamski, Krzysztof Adamski, Jan Borek, Maciej Szukała

wstęp wolny

RELACJE:

W.Hadło, Dawnego Rzeszowa czar. Spektakl o Luftmaszynie i jej mieszkańcach (ToRzeszów.pl)

B. Kędzierska, Babcia Stasia przywołała duchy przeszłości (CzytajRzeszów.pl)

A. Piątek, Luftmaszyna (Nasz Dom Rzeszów nr 06/2026, str. 17)

Młody, naiwny redaktor dostaje niespodziewanie list od wracającej do kraju niewiasty, Jadwigi Kalergis, pierwszej piękności stolicy, słynącej nadto z bogactwa, list zapraszający go niedwuznacznie na miłosne tête-à- tête …
Stefan Grabiński wykłada tę historię według typowego na ówczesne czasy kanonu spirytyzmu, jest tutaj tajemniczość, groza i psychologia głębi. Autor sięga też do mechanizmów psychoanalizy: stłumienia, przemieszczenia, projekcji i symbolicznej wieloznaczności. Bohater sam przed sobą kłamie, wierzy pozorom, a zarazem odsłania autentyczne motywacje.
Teatr Przedmieście sięga po twórczość wybitnego pisarza Stefana Grabińskiego, klasyka noweli fantastycznej związanego z Galicją i zaprasza do świata nadprzyrodzonych zjawisk.

scenariusz, muzyka, wykonanie: Jakub Adamski
reżyseria: Aneta Adamska – Szukała
scenografia, multimedia: Maciej Szukała

Dofinansowano z budżetu Gminy Miasto Rzeszów w ramach zadania „Działalność Teatru Przedmieście w latach 2026-2027”

Premiera: 28 marca 2026, siedziba Teatru Przedmieście w Rzeszowie
Fot. Sebastian Stankiewicz

RELACJE:
A. Gieroń, Mroczna, przedwojenna miłość na scenie Teatru Przedmieście (biznesistyl.pl)
W. Hadło, Między grozą a obsesją. „Kochanka Szamoty” w Teatrze Przedmieście (toRzeszow.pl)
R. Zatorski, Widziadło (Nasz Dom Rzeszów nr 06/2026, str. 17)
A. Piątek, Grabiński cieszy się w Niebie (Dziennik Teatralny)

Młody, naiwny redaktor dostaje niespodziewanie list od wracającej do kraju niewiasty, Jadwigi Kalergis, pierwszej piękności stolicy, słynącej nadto z bogactwa, list zapraszający go niedwuznacznie na miłosne tête-à- tête …
Stefan Grabiński wykłada tę historię według typowego na ówczesne czasy kanonu spirytyzmu, jest tutaj tajemniczość, groza i psychologia głębi. Autor sięga też do mechanizmów psychoanalizy: stłumienia, przemieszczenia, projekcji i symbolicznej wieloznaczności. Bohater sam przed sobą kłamie, wierzy pozorom, a zarazem odsłania autentyczne motywacje.
Teatr Przedmieście sięga po twórczość wybitnego pisarza Stefana Grabińskiego, klasyka noweli fantastycznej związanego z Galicją i zaprasza do świata nadprzyrodzonych zjawisk.

scenariusz, muzyka, wykonanie: Jakub Adamski
reżyseria: Aneta Adamska – Szukała
scenografia, multimedia: Maciej Szukała

>> wstęp wolny
> rezerwacje: tel. 667 714 730

Dofinansowano z budżetu Gminy Miasto Rzeszów w ramach zadania „Działalność Teatru Przedmieście w latach 2026-2027”

autor plakatu: Maciej Śliwiak

Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej ma na celu nagradzanie najciekawszych poszukiwań repertuarowych w polskim teatrze, wspomaganie rodzimej dramaturgii w jej scenicznych realizacjach, popularyzację polskiego dramatu współczesnego oraz poszerzenie pola krytyki teatralnej dzięki obecności członków Komisji Artystycznej na spektaklach w ośrodkach teatralnych w całym kraju i ich działalność recenzencką.
Konkurs organizowany jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

https://sztukawspolczesna.org/

„UCHO IGIELNE”

Spektakl „Ucho Igielne” Teatru Przedmieście poprzez tekst wybitnego polskiego pisarza Wiesława Myśliwskiego próbuje dotknąć najistotniejszych zagadnień losu, przemijania i miłości.
Adaptacja Adamskiej-Szukały koncentruje się na metafizycznej relacji bohatera – samego ze sobą. Co by się stało, gdybyśmy mogli spotkać samego siebie sprzed 50-ciu lat, nawet sprzed 60-ciu lat… Czy moglibyśmy samego siebie uchronić przed błędami młodości? Mężczyzna poddaje się wspomnieniom, jest ich mimowolnym uczestnikiem albo bardziej biernym obserwatorem. W różnym czasie spotyka osoby, które odcisnęły na nim piętno, zostawiły w nim ślad. Podsumowuje swoje życie, dokonuje rozliczenia i jest zadziwiony własnym istnieniem.
Czy w chwili śmierci stajemy sami ze sobą dawnym, twarzą w twarz? A może śmierć ma właśnie naszą twarz… albo osoby, którą najbardziej kochaliśmy w życiu…

autor: Wiesław Myśliwski
adaptacja tekstu i reżyseria: Aneta Adamska – Szukała
muzyka: Tomasz Pyzik
scenografia: Maciej Szukała
występują: Aneta Adamska-Szukała, Iwona Błądzińska, Izabela Ptak, Jakub Adamski, Krzysztof Adamski, Jan Borek, Maciej Szukała

Recenzja spektaklu pt. „Szczelina w murze” autorstwa Jacka Sieradzkiego, członka Komisji Artystycznej 32. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej:
Szczelina w murze | e-teatr.pl

Fot. Sebastian Stankiewicz

Spektakl „Ucho Igielne” Teatru Przedmieście poprzez tekst wybitnego polskiego pisarza Wiesława Myśliwskiego próbuje dotknąć najistotniejszych zagadnień losu, przemijania i miłości.
Adaptacja Adamskiej – Szukały koncentruje się na metafizycznej relacji bohatera – samego ze sobą. Co by się stało, gdybyśmy mogli spotkać samego siebie sprzed 50-ciu lat, nawet sprzed 60-ciu lat… Czy moglibyśmy samego siebie uchronić przed błędami młodości? Mężczyzna poddaje się wspomnieniom, jest ich mimowolnym uczestnikiem albo bardziej biernym obserwatorem. W różnym czasie spotyka osoby, które odcisnęły na nim piętno, zostawiły w nim ślad. Podsumowuje swoje życie, dokonuje rozliczenia i jest zadziwiony własnym istnieniem.
Czy w chwili śmierci stajemy sami ze sobą dawnym, twarzą w twarz? A może śmierć ma właśnie naszą twarz… albo osoby, którą najbardziej kochaliśmy w życiu…

autor: Wiesław Myśliwski
adaptacja tekstu i reżyseria: Aneta Adamska – Szukała
muzyka: Tomasz Pyzik
scenografia: Maciej Szukała
występują: Aneta Adamska-Szukała, Iwona Błądzińska, Izabela Ptak, Jakub Adamski, Krzysztof Adamski, Jan Borek, Maciej Szukała

Wyróżnienie dla Anety Adamskiej-Szukały za adaptację tekstu „Ucho igielne” Wiesława Myśliwskiego na 32. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej

> Spektakl bierze udział w 32. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej
>> Dofinansowano z budżetu Gminy Miasto Rzeszów w ramach programu „Całoroczna działalność kulturalna”

Fot. Sebastian Stankiewicz
Prapremiera: 20 grudnia 2025, Teatr Przedmieście w Rzeszowie

RELACJE:

J. Sieradzki, Szczelina w murze (32. Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Sztuki Współczesnej)
A. Gieroń, Tajemnica spotkania młodości ze starością (VIP Biznes & Styl)
R. Zatorski, Czarodziejskie  lustro bezczasu (Nasz Dom Rzeszów  nr 01/2026 str. 20)
A. Sabat, „Ucho igielne” – prapremiera w Teatrze Przedmieście w Rzeszowie (TVP3 Rzeszów)
A. Bienias, Wywiad z Anetą Adamską- Szukałą przed prapremierą (TVP3 Rzeszów)
A. Piątek, Każdy ma swoją szczelinę (Dziennik Teatralny)
A. Głaczyński, „Ucho igielne” – premiera w Teatrze Przedmieście (Radio Rzeszów)
W. Hadło, „Ucho igielne” wg Myśliwskiego (ToRzeszów.pl)
M. Ficek, Teatr Przedmieście sięgnął po twórczość Myśliwskiego (CzytajRzeszów.pl)

Kolejne prezentacje:
21 grudnia 2025 godz. 19.00
6 stycznia o godz. 18.00
4 i 24 stycznia 2026 godz. 19.00.

„Ślady są ważniejsze od wszelkich kierunków (…)
Ja miałem przez niego te ślady wyznaczone.
Chociaż zastanawiam się, czy to on znaczył te ślady, po których szedłem, czy ja, po których on, niczym wyżeł za zwierzyną podążał za moją młodością”

Spektakl „Ucho Igielne” Teatru Przedmieście poprzez tekst wybitnego polskiego pisarza Wiesława Myśliwskiego próbuje dotknąć najistotniejszych zagadnień losu, przemijania i miłości.
Adaptacja Adamskiej-Szukały koncentruje się na metafizycznej relacji bohatera – samego ze sobą. Co by się stało, gdybyśmy mogli spotkać samego siebie sprzed 50-ciu lat, nawet sprzed 60-ciu lat… Czy moglibyśmy samego siebie uchronić przed błędami młodości? Mężczyzna poddaje się wspomnieniom, jest ich mimowolnym uczestnikiem albo bardziej biernym obserwatorem. W różnym czasie spotyka osoby, które odcisnęły na nim piętno, zostawiły w nim ślad. Podsumowuje swoje życie, dokonuje rozliczenia i jest zadziwiony własnym istnieniem.
Czy w chwili śmierci stajemy sami ze sobą dawnym, twarzą w twarz? A może śmierć ma właśnie naszą twarz… albo osoby, którą najbardziej kochaliśmy w życiu…

autor: Wiesław Myśliwski
adaptacja tekstu i reżyseria: Aneta Adamska – Szukała
muzyka: Tomasz Pyzik
scenografia: Maciej Szukała
występują: Aneta Adamska-Szukała, Iwona Błądzińska, Izabela Ptak, Jakub Adamski, Krzysztof Adamski, Jan Borek, Maciej Szukała

Dofinansowano z budżetu Gminy Miasto Rzeszów w ramach programu „Całoroczna działalność kulturalna”

Irena Jun
„PAN TADEUSZ”

Zapraszamy na mistrzowski wieczór Ireny Jun – sceniczną interpretację poematu Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”.
„Uważam, że Adam Mickiewicz tworząc „Pana Tadeusza”, na pewno nie napisał dramatu scenicznego. Gdyby chcieć z niego zrobić sztukę akcji, utwór straci swą poetyckość, uleci piękno słowa… Jeśli już, czasem sobie żartuję, to musiał wieszcz przewidzieć powstanie teatru jednego aktora, bo „Pan Tadeusz” jest gawędą, takim gotowym materiałem na monodram”  /Irena Jun/

Z recenzji Barbary Skrok z Nowej Siły Krytycznej:
Nie ulega wątpliwości, że Irena Jun zadała sobie dużo trudu, by wyciągnąć z wiekowego Mickiewicza – młodzieńca. Przemówił do nas nowym, co nie znaczy gorszym, językiem. W dodatku z pewnością jest to przedstawienie nadające się także dla młodzieży szkolnej, szczególnie dla tej, która uparcie twierdzi, że „Pan Tadeusz” to przeżytek.

Oryginalne przełożenie tekstu bez odstępstw w słowach, wyciągnięcie jak największej ilości współczesnych sensów i świetna gra aktorska – to z pewnością mocne strony tego spektaklu.

reżyseria, wykonanie: Irena Jun

Teatr Przedmieście
WSZECHŚWIĘTE

Wszechświęte” to tytuł spektaklu o podwójnym znaczeniu. Z jednej strony odnosi się do nazwy małej miejscowości w województwie świętokrzyskim w pobliżu Opatowa i Ostrowca Świętokrzyskiego. Z drugiej strony będzie to opowieść o moich babciach i prababciach , które w tamtych stronach żyły i tam zostały pochowane. Dla mnie ich chłopskie życie z całym ciężarem wychowywania gromady dzieci, okrutnym losem i niezwykłym hartem ducha jest święte i tym przedstawieniem, dokumentującym historie moich przodków chce oddać im cześć. Ale też odkryć je w sobie. Wsłuchać się w ich głos, w ich szepty zza grobu…

Scenariusz spektaklu został utkany z autentycznych historii – wspomnień babek, ciotek, prababek, wypisów z ksiąg parafialnych, materiałów historycznych, tekstów literackich, ale też z opisów własnych doświadczeń i snów. Ważnym elementem projektu „Wszechświęte” będzie muzyka grana na żywo (akordeon, skrzypce, gitara basowa). Muzyka pomyślana jest jako most pamięci pomiędzy minionym czasem, światem a tym współczesnym, jest obecna, ciągle rezonuje w głosie i ciele aktorki/ performerki. Z jednej strony stare pieśni weselne, pogrzebowe, okolicznościowe ożyją na nowo. A z drugiej strony w sztuce wykorzystane zostaną współczesne, autorskie kompozycje i teksty poetyckie reżyserki.

Ciało jako wehikuł pamięci pokoleniowej to ważny temat tej opowieści. Kobiety, które przekazują sobie w ciele doświadczenie miłości, macierzyństwa, ale też zapomniane traumy, cierpienia, bóle. Poprzez sceniczne przeżycie ich losu będziemy próbować zrozumieć, dlaczego w dzisiejszych kobietach siedzi tyle demonów, żalu i lęku. Autorka scenariusza i reżyserka przeprowadzi na sobie samej swoisty eksperyment w laboratorium pamięci mający na celu odkrycie własnej tożsamości.

scenariusz, reżyseria: Aneta Adamska-Szukała
muzyka: Jakub Adamski, Tomasz Pyzik, Maciej Szukała
scenografia: Maciej Szukała
kostiumy: Basia Olearka
multimedia: Maciej Śliwiak
występują: Aneta Adamska-Szukała, Jakub Adamski, Maciej Szukała

Teatr Sakowicz /Cempura
SZYCIE. ESEJ GENEALOGICZNY

„Szycie. Esej genealogiczny” wyrasta z potrzeby przyjrzenia się kobiecemu dziedzictwu w rodzinie i z pragnienia wyrażenia wdzięczności wobec przodkiń, które próbowały zmieniać ścieg, kiedy życie tego wymagało.

Performans opiera się na osobistych wspomnieniach artystki i rodzinnych historiach, w których codzienne czynności są sposobami budowania siły, ale i troski. Szycie staje się nie tylko rzemiosłem, ale także formą opowiadania, przypominania sobie. Performerka tka w pamięci, która przechodzi z pokolenia na pokolenie. Inspiracją są jej babki i ciotki, oraz mitologiczna tkaczka – buntowniczka Arachne.

Artystka, ucząc się szyć, uczy się opowiadać swoją historię. Daje głos temu, co przemilczane, wybiera, co zachować, co rozpruć i uszyć od nowa. W intymnym performansie szycie staje aktem oporu wobec zapomnienia, a także formą afirmacji – sposobem wydobywania mocy z rodzinnych historii.

koncepcja i performans: Natalia Sakowicz
reżyseria: zespół
dramaturgia: Zuzanna Bojda
scenografia: L’udmila Bubánová
choreografia: Alicja Nauman
muzyka: Maciej Cempura

Fundacja Teresy i  Andrzeja Wełmińskich
ACTA EST FABULA

„Acta est fabula” (anamorficzne widowisko w dwóch aktach z prologiem i epilogiem nawet) to wielowątkowa instalacja teatralna autorstwa Teresy i Andrzeja Wełmińskich, aktorów Teatru Cricot 2 Tadeusza Kantora.

Wszyscy jesteśmy przesyceni uczuciem, że coś nieodwracalnie się kończy. Pozostaje nam bezsilnie obserwować, do końca być wyłącznie bezradnymi widzami. Koncepcja Acta est fabula opiera się na niejednoznacznej kondycji widza – zadaje pytanie, czy w istocie jesteśmy jedynie biernymi obserwatorami, czy jednak mamy wpływ na rzeczywistość. Spektakl porusza zagadnienia samotności, tożsamości, wykluczeń i uprzedzeń oraz lęków, dylematów i paradoksów etycznych współczesnego człowieka, takich jak zagubienie w strumieniu danych czy kryzys znaczeń i wartości. Inspiracją dla utworu są teksty Ciorana, Kępińskiego, Kanta, Słowackiego, Themersona i innych.

„Acta est fabula” angażuje widza w refleksję nad kondycją człowieka oraz naturą ludzkich słabości. Posługując się językiem niejednoznaczności i surrealistycznymi obrazami, spektakl podejmuje dyskusję na temat współczesnej egzystencji z jej dylematami i wyzwaniami w skali indywidualnej i społecznej.

scenariusz i reżyseria: Teresa i Andrzej Wełmińscy
występuje: Kolektyw Acta est fabula w składzie: Anna Kończal Bochenek, Patrycja Strupińska, Małgorzata Jaksch, Dawid Kunicki, Piotr Kulesza, Paulina Michalska, Daniel Omietoński, Maria Błęka, Andżelika Fafanów, Aleksander Mitura, Karolina Kotwa, Zuza Meyer, Dawid Sozański, Maciej Laus, Filip Czaja, Teresa Wełmińska, Andrzej Wełmiński, Andzik Kowalczyk, Adam Wójtowicz, Mariusz Gąsior

Teatr Ósmego Dnia
KAFKA [tekst urywa się]

Jakiego Kafki dziś potrzebujemy? Być może takiego, który leżąc pod gruzami, wolną ręką zapisuje, co pod nimi widzi. Bo widzi inaczej i więcej od innych. „Jest przecież tym – czytamy w Dziennikach – który umarł za życia i który właściwie pozostał przy życiu”. W jego obserwacjach znajdziemy z jednej strony poczucie zagubienia kogoś, kto stracił swój kompas. Z drugiej – nie dającą się stłumić wesołość człowieka, który wie, że nie ma już nic do stracenia.
Ale jest tam coś jeszcze, w tych zapiskach spod gruzów: brak definitywnych zakończeń. Twórcy spektaklu uznali ten brak nie za porażkę, lecz szansę. Zwrot „[tekst urywa się]” zaprasza przecież także do tego, by pod gruzami rozpadającego się świata dostrzegać ślady małej, niedorzecznej nadziei.
Spektakl składa się z poruszających, mniej znanych tekstów Franza Kafki, którego setna rocznica śmierci przypadła w 2024 roku.

obsada: Adam Borowski, Tadeusz Janiszewski, Marcin Kęszycki, Janusz Stolarski, Antonina i Felicja Stolarskie
muzyka: Sebastian Dembski
video: Tomasz Jarosz
scenografia: Tomasz Ryszczyński
kostiumy: Ewa Tetlak

>>> Bilety: www.teatrmaska.pl